आता !

..................
आता !
..................

जगापासून या दडायचे आता !
मलाही मी न सापडायचे आता !

कुणालाही न व्हायचे हवेसेही...
कुणालाही न आवडायचे आता !

पुन्हा का तेच ते, तसेच ते होई ?
नवे काही न का घडायचे आता ?

मिळेना अर्थ, एकही मनाजोगा...
किती मी शब्द पाखडायचे आता ?

असे काही...स्वतःपलीकडेसुद्धा...
स्वतःपाशीच का अडायचे आता ?

पुन्हा सोसायची कशास ती दुःखे ?
पुन्हा प्रेमात का पडायचे आता ?

निरोपाची बरी नव्हेच ही भाषा...
तुझे काही न का नडायचे आता ?

जिवा,  नाही तुझे कुणी कुणी नाही...
कुठे नाहीस तू जडायचे आता !!

कुणीही राहिले कुठे जिव्हाळ्याचे ?
कुणापाशी ? कुठे रडायचे आता ?

- प्रदीप कुलकर्णी