तुला विसरायचे म्हणतो जरी
पुन्हा उघडे जुनी तो डायरी
तुला लखलाभ देव्हारा तुझा
मला सोडायची ना पायरी
सुळावरही न त्याला समजले
कुणाचा क्रूस हा खांद्यावरी
भिकारी मध्यरात्री ओरडे
'नका लपवू ढगांनो भाकरी'
पुन्हा तू चांदणे माळून ये
किती अंधारले आहे घरी
असा पाऊस नव्हता पाहिला
तुझ्या येती सरीवरती सरी
बरोबर तू, न मी चुकलो कधी
चुकीची उत्तरे येती तरी
मला सिग्रेट लाडाने म्हणे
'तुझ्या ओठातली मी बासरी'
तुला जी वाटते साधी कथा
मला ती वाटली कादंबरी
न दिसली पापणीलाही कधी
अशी डोळ्यात स्वप्ने लाजरी
नको छेडू कधी तू भैरवी
निरंतर स्वर निनादो अंतरी
डॉ. प्रमोद बेजकर
गझल
- प्रतिसाद देण्यासाठी येण्याची नोंद करा