मैफिलीला दीनसे संगीत नाही
घोट कोणी आसवांचे पीत नाही
ऊर्ध्वगामी भोवर्याला नाळ नाही
आणि त्याचे दु:खही बेंबीत नाही
उघडली सारी दुकाने ही सुखाची
पण उधारी ठेवण्याची रीत नाही
स्वप्न नाही - बुब्बुळांच्या गारगोट्या
घोरतो मी - झोपणे माहीत नाही
चंदनाचे खोड आता जून झाले
गंध त्याचा अंग हे जाळीत नाही
या भिकारी कागदांना काय देऊ?
एकही कविता कशी शाईत नाही?...
गझल
- प्रतिसाद देण्यासाठी येण्याची नोंद करा