देहावरी मी ठेवली माळ तुळशीची
ती कालची मी सोडली चाल जिवनाची
मी गोंदला टीळा कपाळास नटलेला
भक्तीच आता जाहली ढाल जिवनाची
मी घेतली वीणा अता खांद्यावरी या
झंकारली देहातली टाळ जिवनाची
मी नाचतो घेतो पताका डोइवर या
त्या पायरीशी जोडली नाळ जिवनाची
ही लागली ती ओढ पांडुरंग पायी
मग चंदनासम गंधली साल जिवनाची
....गझलतंत्रात असा भक्तीरस असतो व बसतो का?
गझल
- प्रतिसाद देण्यासाठी येण्याची नोंद करा