हे सुगंधाचे निघाले काफिले!
मी असे हृदयात कोणा स्थापिले?
रुक्ष रस्ता एवढा नव्हता कधी!
ओळखीचे झाड कोठे राहिले?
रोज तो सुंदर गुन्हा मज खुणवितो,
पण व्रताने, हाय! मजला शापिले!
पाहुनी माझी भरारी आजची,
का नभाने पंख माझे कापिले?
होऊनी मी माळ फेसाची सदा,
ह्या किनाऱ्यासी स्वत:ला वाहिले!
-मानस६
गझल
- प्रतिसाद देण्यासाठी येण्याची नोंद करा