कारण कधीच नव्हते

टाळ्या हजार पडुनी कशास पाणावलेत डोळे ?
नाहीस तूच हे आठवून ओठांत अश्रु फुटले

चंद्रास चांदणी का असेच बोलून काल गेली...?
'सारेच तेज होते तुझेच सूर्यास जे मिळाले'

माझ्या-तुझ्या यशाचेच गोडवे गात बोलताना...
तूही असे म्हणावे कि, 'आज तूही तुझे बघावे' ?

हकनाक लाविले तू मला सुखाचे व्यसन कराया...
कळताच दु:ख आधीच त्या सुखाला धरून बसले

मी शिल्पकार नाही कि कोणता चित्रकार नाही...
जमण्यास वेदना अंतरात कारण कधीच नव्हते

टीप : रदीफ नसलेली आणि फक्त स्वराचा काफिया असलेली रचना सुचली तशी दिली.