काय हा रस्ता तुझ्या शहरातला
वाटतो प्रत्येक परका आपला
चांगले ठरवाल जेथे घालणे
पाय तेथे नेमका मी घातला
न्यायचा कोठे न जाणे शेवटी
केवढा अनुभव अताशा साचला
मी विचाराधीन व्हावे एकदा
बोलतो कोणीतरी माझ्यातला
मी भटांचे काव्य नाही वाचले
मी भटांचा लेख केवळ वाचला
लागते सोसायला इतके म्हणे
लागली ती प्रेमही शिकवायला
काय हे भलतेच डोहाळे हिचे
नांदते 'येथेच' आई व्हायला
तालुक्यांना जाउनी मी सांगतो
हा पहा माणूस हो शहरातला
'बेफिकिर' होण्यात इतके दु:ख की
भावना ओलावती सार्या तुला
गझल
- प्रतिसाद देण्यासाठी येण्याची नोंद करा