कर्ज

उपकाराचे तुझ्या जीवना कर्ज जुने सांभाळत आले
चुकवाया मी तुझी तारणे, किती बंधने पाळत आले

किती टाळले तरिही त्यांना माझ्यावाचुन थारा नव्हता
तुझे भास सावलीसारखे पायांशी घोटाळत आले

नभछाया वा मळभकाजळी निष्प्रभ का करते सूर्याला ?
ग्रहण क्षणाचे सुटता त्याचे किरण पुन्हा तेजाळत आले

किती काळ या अधांतरी वाटेवर अजुनी प्रवास माझा ?
उत्तर या साध्या प्रश्नाचे प्राक्तन माझे टाळत आले

भलते होते वेड जिवाला राखेतुन अवतार घ्यायचे,
अतिरेकी हट्टापायी त्या, सर्वस्वाला जाळत आले

कुणी द्यायची साथ कुणाची, कधीच त्यांचे ठरले होते,
तुझी वाट शोधली सुखाने, मला दु:ख धुंडाळत आले