कवडसा

कंकण हळुहळु टिचले रात्री
दु:ख जगाचे थकले रात्री


नवोदयाचा ध्यास उशाला
स्वप्न पांघरुन निजले रात्री


खूप डिवचुनी मला चिडवुनी
दीप अचानक विझले रात्री


मिणमिणता  आतुर कवडसा
बंध गाठिचे सुटले रात्री


कवेत घे ही गझल राजसा
अधर तुझे पुटपुटले रात्री


_____________बापू दासरी, नांदेड