माझा खून

तुझे उपकार देशी दु:ख! इतका शूर होतो मी
तुझ्या विरहात होते काय? चिंतातूर होतो मी

शहर सोडायची नाही गरज तू हुकुम कर नुसता
सुखामध्ये तुझ्या आनंद माझा, दूर होतो मी

तुझे अस्तित्व असताना जगाचा नूर होतो मी
अता या मौसमांचा कापरा काहूर होतो मी

पुन्हा भेटायचे नाहीच का आयुष्यभर आता?
'शिरावर ठेवणारा हात' भस्मासूर होतो मी

तुला येणार नाही आठवण त्या धुंद काळाची
रियाजाला मनाच्या लागणारा सूर होतो मी