बोल एकदा काहितरी रे
मौन तुझे घायाळ करी रे
कातर हळवी सांज गातसे
तरल विराणी दर्दभरी रे
श्रावणातही तळ्मळते मी
झेलुनिया अलवार सरी रे
जाणवते ती तुझी असोशी
इथे दाटतो श्वास उरी रे
देहच उरतो माझ्यापाशी
मन घुटमळते तुझ्या घरी रे
अंतरण्याने अंतर वाढे
मिटव दुरावा हा जहरी रे
पंच्प्राण ज्यांच्यात गुंतले
छेड पुन्हा त्या स्वरलहरी रे
गझल
- प्रतिसाद देण्यासाठी येण्याची नोंद करा