पक्षी येती झाड बहरता , वठल्यावरती कुणी न दिसते

पक्षी येती झाड बहरता , वठल्यावरती कुणी न दिसते
पक्षी येती झाड बहरता , वठल्यावरती कुणी न दिसते
जमिनीमध्ये रूजणारी बी त्या झाडाचे भाग्य जाणते

श्रावण तसाच निघून गेला अजून आहे तहान बाकी
बरस होवुनी मेघ सावळा ही धरती तुझी वाट बघते

इथे बागेत मोगरा बघून इतका आनंद होतो की
माझ्या आठवांच्या देशातली सुगंधी कुपी दर्वळते

कुंडीमधल्या रोपासंगे अखेर माझी गट्टी जमते
पण बाकी घर तसेच -कायम दोघांशी फटकून वागते

अभिमानाने झाड म्हणाले "पाहा, ताठ उभा आहे मी"
(त्याची ती झुकलेली फांदी त्याला कधीच दिसली नसते!)

त्या गळलेल्या पानांमधुनी,येते मृत्यूची हाक मला
जगण्याची तरतूद कराया झाड माझे धडपडत असते