राज्य दुःखाचे...

.....................
राज्य दुःखाचे...
.....................

फुलांची फार झाली कौतुके !
कधीपासूनचे काटे मुके !

सुखे आहेत; दुःखेही तशी...
कधी ओले;कधी आहे सुके !

सुटे ती...पोचण्याआधीच मी
- अशी माझीच का गाडी हुके ?

पहाटेचीच त्याला ओढ का ?
पहाटेलाच का वेढी धुके ?

तिथे तो...तूच तू आहेस का ?
तिथे जो दूर तारा लुकलुके ?

उभे आयुष्य द्यावे लागले...
मिळाले  अर्थ का कविते, फुके ?

पुन्हा स्वप्नात आली भाकरी..
कुणी माझ्यातले मेले भुके !

कधी मी एकदा चुकलो जरा...
स्मरे ती चूक अन् मी चुकचुके !

कधी  शिकलास माणुसकी अशी ?
कधी  शिकलास तू इतकी बुके ?

तिला सांगायचे काहीतरी...
डहाळी साऱखी खाली झुके !

क्षमा मागायची का ? मागतो !
तुझे कोठे ? अरे, माझे चुके !!

तुझे ऐकेन मी काही कसे ?
जरी हाती तुझ्या हे दंडुके !

किती हे राज्य दुःखाचे बडे...
किती आहेत जिल्हे; तालुके !!

- प्रदीप कुलकर्णी