रात्र आली चांदण्याना माळुनी
अन पुन्हा गेली जिवाला जाळुनी
देत आलो मी जगाला उत्तरे
प्रश्न माझा राहिला रेंगाळुनी
यामुळे ना मांडला प्रस्ताव मी
वाटले देशील तू फेटाळुनी
वर्षु दे पाऊस स्पर्शाचा तुझ्या
रात्र सारी जाउ दे गंधाळुनी
सौख्य ना आले कधी भेटावया
घेतले दुःखास मी कवटाळुनी
तू दग्याने प्राण माझा घेतला
मी दिला असता तुला ओवाळुनी
-वैभव देशमुख
गझल
- प्रतिसाद देण्यासाठी येण्याची नोंद करा