खूप दिवसांपासून एखाद्या उर्दू गझलेचा अनुवाद करावा, असे घोळत होते. 'हवी तशी' गझल मिळत नव्हती. 'जुस्तजू...' बाबत तो योग जुळून आला. आतापर्यंत इंग्रजीतून मराठीत गद्याचे अनुवाद केले आहेत. उर्दूतून मराठी हा पहिलाच प्रयत्न आहे. आनंद, अस्वस्थता, समाधान....अनुवाद करताना निर्माण झालेल्या या सुपरिचित भावनांचे संमेलन अजूनही मनात आहे. उत्तमतेला नेहमीच वाव असतो, या नम्र जाणिवेसह मूळ गझल व अनुवाद सादर करीत आहे.
जुस्तजू जिसकी थी उस को तो न पाया हमने
इस बहाने से मगर देख ली दुनिया हमने
शोध ज्याचा घेतला मी, भेटला नाहीच तो तर
या निमित्ताने, चला, ही बघितली दुनिया कलंदर
तुझको रुसवा न किया खुद भी पशेमाँ न हुये
इश्क़ की रस्म को इस तरह निभाया हमने
भेटलो नाही तुला मी, दूर आपणहून गेलो
रीत प्रीतीची तशी मी पाळली होती बरोबर
कब मिली थी, कहाँ बिछड़ी थी, हमें याद नहीं,.
ज़िन्दगी तुझको तो बस ख़्वाब में देखा हमने,
सोबतीने राहिलो नाही कधी दोघे पुरेसे....
पाहिले केवळ तुला स्वप्नात आयुष्या खरोखर
ऐ 'आद' और सुनाये भी तो क्या हाल अपना
उम्र का लम्बा सफ़र तय किया तनहा हमने ...
काय आता ऐकवावे? काय सांगावे कुणाला?
एकट्याने वाट माझी चाललो आहे निरंतर..
- प्रतिसाद देण्यासाठी येण्याची नोंद करा