विश्व समजू लागलो अपुल्या घराला
पोचलो येऊन मी कुठल्या थराला
प्रार्थना माझी फळाला येत आहे
जाणवाया लागलो मी ईश्वराला
आपल्या साधेपणाची कीव आली
एक मी संधी समजलो वापराला
भेटला असता मला तर खैर नव्हती
नेत्र जो तिसरा मिळाला शंकराला
भासले होते मला मुंगीप्रमाणे
पाहिले निरखून जेव्हा अंबराला
- वैभव देशमुख
गझल
- प्रतिसाद देण्यासाठी येण्याची नोंद करा