................................
तू कशी जाशील... ?
.................................
तू जरी गेलीस दुनियेतून माझ्या !
तू कशी जाशील कवितेतून माझ्या ?
मी तुरुंगातील कैदी आठवांच्या...
मी कधी सुटणार अटकेतून माझ्या ?
फार उशिरा समजले की, पत्थराला -
- वाहिले मी हृदय शपथेतून माझ्या !
नीट घे निरखून, न्याहाळून आता...
तूच आढळशील प्रतिमेतून माझ्या !
मी अशासाठीच डोळेझाक केली...
तू न उतरावेस नजरेतून माझ्या !!
त्वेष लाखो माणसांना देत गेले...
सांडले जे रक्त जखमेतून माझ्या !
भेटले हेतूविना कोणीच नाही...
यायचे ध्यानात पण हेतू न माझ्या !
चंद्र मज दिसला़; तरी दिसलाच नाही...!
भाकरी तू शोध उपमेतून माझ्या !
प्रेरणा होऊन ये माझ्या मनाची...
रोज ये उमलून प्रतिभेतून माझ्या !
- प्रदीप कुलकर्णी
गझल
- प्रतिसाद देण्यासाठी येण्याची नोंद करा