वेदना

आनंद  पार  त्यावरी , ती  का  बसावी  वेदना
येऊन  त्या  सुखासवे, ही  का  हसावी  वेदना.

दु:खात  मी  जुन्याच  रे, देतो  तिला  पत्ते  नवे
का  वाटते  मला  असे, त्यांना  फसावी  वेदना.

योगीच  हा  मनातला,  की  भाव  ऐसे  सांगतो
वैर्‍यासही  अशी  कधी , ही  ना  डसावी  वेदना.

ह्या सोसण्यात  टोच  का,  हा  वार  वर्मी  लागतो
माझाच  हात  मारतो,  त्याची  नसावी  वेदना.

नाहीतरी  तुझ्यासवे,  माझे  नशीबा  फाटले
जातोस  जा  दुज्याघरी , माझी  असावी  वेदना.

                                                          

प्रज्ञा महाजन