अशी मी धबधब्याखाली कधीची नाहते आहे...
जिथे माझ्याच अश्रूंची नदीही वाहते आहे ..!
असे पाण्यामुळे गंगा, नसे गंगेमुळे पाणी;
तसे मरणामुळे जगणे भरूनी वाहते आहे ..!
हव्या शीतल खुणा सार्या जगाला तप्त सूर्याच्या..
तशा देऊन मीही चन्द्र बनुनी दाहते आहे ..!
अमावास्या असो वा पौर्णिमा, नसतो फरक काही;
रवीचे येत जाणे रोज पृथ्वी साहते आहे ..!
नसे माझे-तुझे नाते जगाला माहिती म्हणुनी..
तुझेही नाव अभिमानात जगभर राहते आहे ..!
दगड म्हणुनी कधी हिणवून लाथाडू नको देवा !
तुला माझ्याच जागी विश्व सारे पाहते आहे ..!
गझल
- प्रतिसाद देण्यासाठी येण्याची नोंद करा