पाहतो आहे पळाया दूर दुनियेहून मी
फेकते जाळे असे ती... जातसे अडकून मी!
का तरीही जवळ येते, पाहते लावू लळा?
वागलो आहे तिच्याशी नेहमी फटकून मी
त्रुप्त ना कोणीच झाले उत्तरांनी माझिया..
शेवटी सारेच आलो प्रश्न फेटाळून मी!
ऐनवेळी "वास येतो" ना म्हणावे मज कुणी
ह्याचसाठी ठेवतो नित तोंड खंगाळून मी!
चमकु दे माझा जरा तारा पुन्हा तो एकदा..
सूर्य हा मग येथला जाईन नाकारून मी!
जीवनाला रेखणारा व्यास मी, वाल्मीकि मी
रामक्रुष्णांनासुधा जाईन ओलांडून मी!
जिंकण्याचा त्वेष आहे तेवतो अजुनी मनी
हा पहा आलो पुरा 'मधुघट' मुखी रिचवून मी!
गझल
- प्रतिसाद देण्यासाठी येण्याची नोंद करा