ताटवा भोवतीला तो फुलांचा
आडवा देह झाला तो मघाचा
संपला स्नेह भूमीचा अता हा
काळ हा सोबतीला दो क्षणांचा
कापली बंधने कोणीतरी ती
मुक्त आत्माच झाला जोख्नडांचा
धावले भोवतीने माझिया ते
घाव जोरात केला पत्थरांचा
अश्म आता कसा हा ठोकरावा
मुफ्त्त ना बोलबाला खापरांचा
व्हायला हो नको तो कावळा मी
तो नको जन्म झाला नेहमीचा
गझल
- प्रतिसाद देण्यासाठी येण्याची नोंद करा