...मन माझे !
का उगीच तळमळते मन माझे ?
सारखेच मज छळते मन माझे !
दूर दूर पुनव फुले अवकाशी...
चांदण्यात दरवळते मन माझे !
ऐकशील सहजपणे जर केव्हा...
शांत शांत सळसळते मन माझे !
घाव घाव स्मरत बसे दिन-राती
एकटेच भळभळते मन माझे !
हे खरेच, दगड कधी बनतेही...
आसवांत विरघळते मन माझे !
ही उमेद वरवरची, थकलेली...
हे कळून मरगळते मन माझे !
घट्ट घट्ट पकड किती जगण्याची...
बंधनात वळवळते मन माझे !
हा बघून सतत खुला दरवाजा...
उंबऱ्यास अडखळते मन माझे !
हेच, हेच कळत कसे मज नाही...
का खरेच तुज कळते मन माझे ?
सांग तूच स्मरण असे कुठले ते...?
का तिथेच घुटमळते मन माझे ?
ये हळूच, अलगद ये हलक्याने...
सावकाश! डचमळते मन माझे !
आळ रोज मजवरती कसलेही...
रोज रोज चुरगळते मन माझे!
मी विचार भलभलते करतो का...?
...यामुळेच मग मळते मन माझे !!
- प्रदीप कुलकर्णी
गझल
- प्रतिसाद देण्यासाठी येण्याची नोंद करा