तुझी आभाळपुण्याई तुकोबा

नको टांगूस माझी लक्तरे ही
जगाला सांगतिल सगळे खरे ही

सयी सांभाळणारे पूर होते
'तशी'.. काठावरी काही घरेही

पुन्हा गोठ्यात हंबरतील गाई
पुन्हा लाडात येतिल वासरेही

जरा हासून बघ ह्या वेदनेला
पुन्हा येणारही नाही बरे ही

जरासे मौन घे आकाशगंगे
(किती वाचाळ आहे बापरे ही !)

निघू शतपावलीला सोबतीने
पहा मिटतील सारी अंतरे ही

दिशांनो द्या जरा ओढाळ हाका
पुढे जातील माझी पाखरे ही

असावी ही खरी किमया जिभेची
तुझी गोडी नसावी साखरे ही

तुझी आभाळपुण्याई तुकोबा
जळावरती तुझी गाथा तरे .. ही....