पीळ

बुरुजातल्या कथांना चिणला सबूत आहे
प्राचीन या गढीचे विकराल भूत आहे

फाशांमधे जगावे, फाशांवरी मरावे
हा कैफ़ जीवनाचा- फसवाच द्यूत आहे

पैशास जो कधीही विकलाच जात नाही
तो कोण या जगी रे, मायेस पूत आहे?

पिंजू तरी किती हे - हृदयास पीळ नाही
नाकास भावनेच्या, धरलेच सूत आहे

गंगेत हर तुक्याची बुडते अभंगगाथा -
माझेच का खरे अन् परदु:ख झूट आहे?

(हा शेर चुकीचा असल्याचे निदर्शनास आणून दिल्याबद्दल जाणकारांचे आभार. त्या ऐवजी-)

धिंडी जिथे निघाल्या सार्‍याच नागव्याने
लक्तरे आबरूची मी व्यर्थ धूत आहे

((व्यर्थ /तेथ)..हा चालेल?!

आता त्या तुक्याच्या शेरासाठी गझल् लिहिली पाहिजे . हम्म्!)