'वस्ती'

वागणे माझे खरे होते;
हे जगासाठी बरे होते.

भाळलो मी फक्त पाण्यावर;
भोवताली भोवरे होते.

सांगणे मी सोडले देवा;
देव सारे घाबरे होते.

जाळली ज्यांनी उभी वस्ती;
शांत त्यांचे चेहरे होते.

पाळली नाही कधी साधे;
श्वान घरचे चावरे होते.

वारही केले असे त्यांनी;
हात दोन्ही पांढरे होते.

कोरडे जमले न काहीही;
अंतरी माझ्या झरे होते.

                -अभिषेक घ. उदावंत
         संवेदना रायटर्स कम्बाईन, अकोला.