कुठलेच स्वप्न आता माझ्या उशास नाही
कुठलाच गंध उरला सुकल्या फुलास नाही
तो चेहरा कुणाचा मी आठवू कशाला?
कुठलीच आस आता या आरशास नाही
खुणवीत रोज होते खोटे तुझे दिलासे
फितवून मी मनाला केला प्रवास नाही
बहुतेक माणसांची चाहूल ही असावी
रानात वनचरे ही का आसपास नाही
या ऐस-पैस मोठ्या तू सावलीप्रमाणे
आलास अंगणी, पण थांबावयास नाही
डी. एन. गांगण
संग्रहाचे नाव - तोच रस्ता त्याच वाटा
गझल
- प्रतिसाद देण्यासाठी येण्याची नोंद करा