फोटो : डॉ.श्रीकृष्ण राऊत

ना झोपतो, ना जागतो, मी वागतो वेड्यापरी;
तंद्रीत एका वेगळ्या मी राहतो वेड्यापरी.

सत्यात अन् स्वप्नातही झाल्या किती भेटी तुझ्या;
रात्रंदिनी बोटावरी मी मोजतो वेड्यापरी.

वेणीत जी तू खोवली  होती गुलाबाची फुले;
एकेक त्यांच्या पाकळ्या सांभाळतो वेड्यापरी.

नाते मला लागे पुसू,  "आहेस माझी कोण तू?"
प्रश्नास ह्या साध्यासुध्या मी हासतो वेड्यापरी.

होणार ते होवो उद्या त्याची न मजला काळजी;
प्रेमात माझ्या आजच्या मी झिंगतो वेड्यापरी.

चोरून सर्वांपासुनी जो ठेवला फोटो तुझा;
त्यालाच एकांती कधी मी चुंबितो वेड्यापरी.

(‘गुलाल आणि इतर गझला’ह्या संग्रहातून) भेटा : http://www.mazigazalmarathi.blogspot.com